KONNECT ACCESS+ · Installation

Konnect Access+ روی Microsoft Hyper-V

از فایل ISO تا اولین ورود — در شش مرحله.

00:00 / 00:00

در حال پخشنمای کلی

از فایل ISO تا اولین ورود — در شش مرحله.

فصل‌ها

نمای کلیآنچه نیاز داریدKonnect Access+ روی Microsoft Hyper-Vاز فایل ISO تا اولین ورود — در شش مرحله. به آموزش نصب Konnect Access روی Microsoft Hyper-V خوش آمدید. در این ویدئو، ماشین مجازی را به‌طور کامل راه‌اندازی می‌کنیم؛ از فایل ISO تا اولین ورود به سیستم. مرحله اول: ایمیج سیستم را دانلود کرده و فایل را بررسی می‌کنیم. گام دوم: آماده‌سازی میزبان Hyper-V. مرحله سوم: دو سوئیچ مجازی ایجاد می‌کنیم؛ یکی برای اینترنت و دیگری برای وای‌فای مهمان. مرحله چهارم: ماشین مجازی را با استفاده از ویزارد ایجاد کرده و تنظیمات آن را اعمال می‌کنیم. مرحله پنجم: سیستم را از روی ISO بوت کرده و نصب می‌کنیم. و مرحله ششم: اولین ورود و چک‌لیست شبکه برای اطمینان از راه‌اندازی موفقیت‌آمیز. پیش از شروع به این موارد نیاز دارید. با این آمادگی‌ها، نصب حدود سی دقیقه طول می‌کشد. یک میزبان Hyper-V: ویندوز سرور 2019، 2022 یا 2025 — یا ویندوز 11 پرو با نقش Hyper-V فعال. داشتن دو پورت شبکه فیزیکی مهم است: یکی برای اینترنت و دیگری برای وای‌فای مهمان. ایمیج سیستم konnect-access-v1.3.iso از حساب کاربری شما، به همراه فایل SHA-256 برای بررسی — و کلید لایسنس که در حساب کاربری کنار محصول درج شده است. اطلاعات شبکه: یک IP مدیریتی با Gateway و DNS برای سمت WAN، شناسه‌های VLAN وای‌فای مهمان (در صورت تگ‌گذاری) و زیرشبکه مهمان. مقدار پیش‌فرض 10.1.19.0/24 است. در حین نصب، ماشین مجازی به اینترنت نیاز دارد: نصب‌کننده به‌روزرسانی‌ها و موقعیت جغرافیایی را دانلود می‌کند. حدود پانزده دقیقه برای کپی فایل‌ها در نظر بگیرید. ماشین مجازی چقدر باید بزرگ باشد؟ این به تعداد کاربران همزمان بستگی دارد. برای حداکثر پانصد کاربر همزمان، دو پردازنده مجازی، چهار گیگابایت رم و صد گیگابایت حافظه SSD کافی است. هتل‌های معمولی در رده «Medium» قرار می‌گیرند: تا دو هزار کاربر، چهار پردازنده مجازی، هشت گیگابایت رم و دویست گیگابایت هارد دیسک. ما در این ویدئو از این مقادیر استفاده می‌کنیم. مجموعه‌های بزرگ تا ده هزار کاربر به هشت پردازنده، شانزده تا سی‌ودو گیگابایت رم و پانصد گیگابایت حافظه نیاز دارند. برای ظرفیت‌های بالاتر، ما با شما یک ستاپ Enterprise طراحی می‌کنیم — شانزده پردازنده یا بیشتر، شصت‌ودو گیگابایت رم، حافظه NVMe و یک جفت سرور با قابلیت دسترسی بالا (High Availability). این مشخصات را برای Hyper-V به خاطر بسپارید: نسل 2، غیرفعال بودن Secure Boot، حافظه رم ثابت، دو آداپتور شبکه. استفاده از VHDX پویا مشکلی ندارد.
ISO و میزبانبررسی دانلود، فعال‌سازی Hyper-Vایمیج و میزبانتأیید فایل و روشن کردن Hyper-V. ایمیج سیستم را در سایت konnect-plus.com در حساب کاربری خود، بخش Konnect Access و در لیست «Documents & downloads» پیدا خواهید کرد. ردیف «System image (ISO)» فایل را دانلود می‌کند — حدود پنج گیگابایت. فایل SHA-256 در کنار آن قرار دارد. اگر وضعیت ردیف «On request» است، تیم ما باید ایمیج را برای لایسنس شما فعال کند. در زیر آن، لایسنس شما با عنوان «Licence key» قرار دارد. این کلید را پس از نصب در کنسول وارد می‌کنید — با استفاده از آیکون کپی، آن را به حافظه موقت منتقل کنید. قبل از استفاده از ایمیج، فایل را بررسی کنید. این کار از نصب فایل‌های ناقص جلوگیری می‌کند. در PowerShell روی میزبان Hyper-V: دستور Get-FileHash با الگوریتم SHA256 مقدار چک‌سام را محاسبه می‌کند. Get-Content مقدار مورد انتظار را از فایل .sha256 نشان می‌دهد. هر دو مقدار باید یکسان باشند — در غیر این صورت دوباره دانلود کنید. فایل ISO را روی یک هارد دیسک محلی میزبان کپی کنید، مثلاً D:\ISO. سیستم Hyper-V نمی‌تواند از روی یک شبکه اشتراکی بوت شود. اگر Hyper-V هنوز روی میزبان نصب نشده، همین حالا آن را نصب کنید. میزبان در این حین یک بار ری‌استارت می‌شود. در ویندوز سرور، دستور Install-WindowsFeature Hyper-V به همراه ابزارهای مدیریتی کافی است. در ویندوز 11 پرو، از دستور Enable-WindowsOptionalFeature برای Microsoft-Hyper-V استفاده کنید. در BIOS یا UEFI میزبان، گزینه‌های Intel VT-x یا AMD-V و VT-d باید فعال باشند. Secure Boot می‌تواند روی میزبان روشن بماند. این محیط Hyper-V Manager است. سمت چپ میزبان، در وسط ماشین‌های مجازی و سمت راست عملیات قرار دارند. بقیه کارها اینجا انجام می‌شود. در بخش „Actions“ در سمت راست، گزینه‌های „New“ برای ایجاد ماشین مجازی جدید و „Virtual Switch Manager“ را می‌بینید. به هر دو نیاز داریم.
سوئیچ‌های مجازیجداسازی WAN و وای‌فای مهماندو سوئیچ، دو وظیفهاینترنت روی یکی، وای‌فای مهمان روی دیگری — هرگز این دو را ترکیب نکنید. سیستم Konnect Access بین دو شبکه قرار می‌گیرد. به همین دلیل ماشین مجازی به دو سوئیچ مجازی با دو کارت شبکه فیزیکی نیاز دارد. نام سوئیچ اول «WAN» است. نوع آن «External» است و به اولین کارت شبکه فیزیکی متصل می‌شود — یعنی شبکه محلی هتل که دارای اینترنت، DNS و PMS است. در ماشین مجازی، این تبدیل به آداپتور اول یا همان eth0 می‌شود: رابط مدیریتی که از طریق آن به کنسول دسترسی پیدا می‌کنید. نام سوئیچ دوم «Guest» است. این هم از نوع External است، اما به کارت شبکه دوم متصل می‌شود که به وای‌فای مهمان — یعنی اکسس‌پوینت‌ها یا کنترلر وای‌فای — منتهی می‌شود. این تبدیل به آداپتور دوم یا eth1 می‌شود: دروازه (Gateway) مهمانان با آدرس 10.1.19.1. در اینجا Captive Portal، DHCP و RADIUS اجرا می‌شوند. اکسس‌پوینت‌ها ترافیک مهمان را بدون تغییر به این سوئیچ می‌فرستند. شبکه مدیریتی هتل هرگز نباید روی سوئیچ Guest قرار بگیرد. در Hyper-V Manager، گزینه „Virtual Switch Manager“ را باز کنید. در سمت چپ، „New virtual network switch“ از قبل انتخاب شده است. سه نوع سوئیچ وجود دارد: «External»، «Internal» و «Private». برای Konnect Access هر دو سوئیچ باید از نوع «External» باشند، زیرا به کارت‌های شبکه واقعی متصل هستند. گزینه „External“ را انتخاب کرده و روی „Create Virtual Switch“ کلیک کنید. حالا تنظیمات سوئیچ جدید را انجام می‌دهیم. در قسمت «Name» عبارت WAN را وارد کنید — تا بعداً در تنظیمات ماشین مجازی به‌راحتی آن را تشخیص دهید. در بخش «External network»، کارت شبکه فیزیکی متصل به شبکه هتل را انتخاب کنید. هر کارت شبکه فقط می‌تواند به یک سوئیچ خارجی متصل باشد. اگر میزبان از طریق همان کارت به شبکه متصل است، گزینه «Allow management operating system to share this network adapter» را برای سوئیچ WAN فعال بگذارید. با زدن „Apply“، سوییچ ساخته می‌شود. اتصال شبکه میزبان برای چند ثانیه قطع می‌شود که این طبیعی است. این روند را برای سوییچ دوم با نام Guest روی کارت شبکه دوم تکرار کنید. در این سوییچ، تیک گزینه Management Operating System را بردارید؛ چرا که میزبان (Host) نیازی به آدرس در شبکه مهمان ندارد.
ماشین مجازیویزارد، صفحه به صفحهایجاد ماشین مجازینام، نسل، حافظه، شبکه، هارد دیسک و ISO. حالا نوبت ماشین مجازی است. در سمت راست روی „New“ و سپس „Virtual Machine…“ کلیک کنید. ویزارد „New Virtual Machine Wizard“ با صفحه „Before You Begin“ شروع می‌شود. روی „Next“ کلیک کنید. صفحه „Specify Name and Location“: نام ماشین مجازی را KONNECT-ACCESS بگذارید. این نام را بعداً در دستورات PowerShell نیز نیاز خواهید داشت. تیک گزینه „Store the virtual machine in a different location“ را بزنید و درایوی با فضای کافی، مثلاً D:\Hyper-V را انتخاب کنید. صفحه „Specify Generation“: گزینه „Generation 2“ را انتخاب کنید؛ این گزینه از UEFI استفاده می‌کند که سریع‌تر و مدرن‌تر است. این انتخاب بعداً قابل تغییر نیست. صفحه „Assign Memory“: برای „Startup memory“ مقدار 8192 مگابایت را وارد کنید؛ یعنی هشت گیگابایت برای سطح متوسط (Medium). تیک گزینه „Use Dynamic Memory for this virtual machine“ را بردارید. یک Gateway با RADIUS و دیتابیس به حافظه ثابت نیاز دارد. صفحه „Configure Networking“: برای „Connection“ سوییچ WAN را انتخاب کنید. این اولین آداپتور خواهد بود. آداپتور دوم را بلافاصله در تنظیمات اضافه می‌کنیم. صفحه „Connect Virtual Hard Disk“: گزینه „Create a virtual hard disk“ را انتخاب کرده و اندازه 200 گیگابایت را تعیین کنید. Hyper-V آن را به صورت پویا ایجاد می‌کند؛ یعنی فقط به اندازه فضای واقعاً استفاده شده، فضا اشغال می‌کند. صفحه „Installation Options“: گزینه „Install an operating system from a bootable image file“ را انتخاب کرده و مسیر فایل ISO مربوط به Konnect-Access را در „Image file“ وارد کنید. خلاصه تنظیمات همه مقادیر را نشان می‌دهد: نام، نسل 2، 8192 مگابایت، شبکه WAN، هارد دیسک و ISO. با زدن „Finish“ ماشین مجازی ایجاد می‌شود، اما هنوز روشن نمی‌شود.
تنظیماتSecure Boot، پردازنده، آداپتور دومتنظیمات مهمبقیه موارد روی مقادیر پیش‌فرض Hyper-V باقی می‌مانند. قبل از شروع، چهار مورد را در تنظیمات ماشین مجازی اصلاح می‌کنیم. نسل 2 با UEFI — و Secure Boot غیرفعال. هشت گیگابایت حافظه رم ثابت. چهار پردازنده مجازی. روی میزبانی که ماشین‌های مجازی زیادی دارد، منابع را رزرو کنید. دویست گیگابایت VHDX، با رشد پویا. آداپتور یک روی سوییچ WAN: این آداپتور IP مدیریتی را دریافت می‌کند (ابتدا از طریق DHCP و بعداً به صورت ثابت) و به اینترنت، DNS و PMS دسترسی دارد. آداپتور دو روی سوییچ Guest: در صورت وجود وای‌فای مهمان تگ‌دار، به عنوان VLAN-Trunk عمل می‌کند؛ همچنین MAC-Spoofing روشن، و DHCP-Guard و Router-Guard خاموش باشند. ماشین مجازی جدید اکنون در لیست قرار دارد. KONNECT-ACCESS را انتخاب کرده و روی „Settings…“ راست‌کلیک کنید. به بخش „Security“ در سمت چپ بروید و تیک „Enable Secure Boot“ را بردارید. با Secure Boot، ایمیج لینوکس بوت نمی‌شود. در بخش „Processor“، مقدار „Number of virtual processors“ را روی 4 تنظیم کنید. در بخش „Memory“ بررسی کنید: „RAM“ روی 8192 مگابایت باشد و „Enable Dynamic Memory“ خاموش بماند. حالا آداپتور دوم: „Add Hardware“ را بزنید، „Network Adapter“ را انتخاب کرده و „Add“ را کلیک کنید. برای آداپتور جدید، سوییچ مجازی (Virtual switch) را روی Guest قرار دهید. اگر وای‌فای مهمان یک VLAN تگ‌دار واحد است، „Enable virtual LAN identification“ را فعال کرده و VLAN-ID را وارد کنید (در اینجا 100). برای چندین VLAN مهمان، از Trunk از طریق PowerShell استفاده کنید که در ادامه توضیح می‌دهیم. آداپتور را باز کرده و به „Advanced Features“ بروید. „Enable MAC address spoofing“ را فعال کنید، در غیر این صورت Hyper-V ترافیک مهمانان را مسدود می‌کند. در زیر آن، „Enable DHCP guard“ و „Enable router advertisement guard“ باید خاموش بمانند. Konnect Access خود سرور DHCP و روتر برای مهمانان است. برای چندین VLAN مهمان، آداپتور دوم به یک Trunk تبدیل می‌شود. Hyper-V Manager نمی‌تواند این کار را انجام دهد، اما PowerShell می‌تواند. از دستور Set-VMNetworkAdapterVlan با پارامتر -Trunk و لیست VLAN-IDهای مجاز استفاده کنید؛ Native VLAN صفر باشد. سپس Set-VMNetworkAdapter را با MAC-Spoofing روشن، و DHCP-Guard و Router-Guard خاموش تنظیم کنید. Get-VMNetworkAdapterVlan نتیجه را نشان می‌دهد. فقط VLANهای مهمان خود را وارد کنید؛ هرگز VLAN مدیریت یا PMS را وارد نکنید. برای یک شبکه مهمان بدون تگ، از این مرحله صرف‌نظر کنید. در بخش „Automatic Start Action“ گزینه „Always start this virtual machine automatically“ را انتخاب کنید. پس از راه‌اندازی مجدد میزبان، وای‌فای مهمان بدون دخالت شما دوباره فعال می‌شود. با „OK“ همه تنظیمات را ذخیره کنید.
نصبشروع از ISOبوت و نصبمنوی بوت، نصب‌کننده و اولین اجرا. با „Connect…“ پنجره کنسول „Virtual Machine Connection“ را باز کنید. روی „Start“ کلیک کنید. ماشین مجازی از ISO شروع به کار می‌کند. در منوی بوت، „Install KONNECT+ OS“ از قبل انتخاب شده است؛ با Enter تأیید کنید. در صورت بروز مشکلات گرافیکی، گزینه „safe graphics“ را انتخاب کنید. نصب‌کننده KONNECT+ OS با صفحه „Welcome“ باز می‌شود. در سمت چپ شش مرحله را می‌بینید: Welcome، Location، Keyboard، Partitions، Install و Finish. زبان نصب‌کننده روی „American English“ باقی می‌ماند؛ خود کنسول را بعداً به زبان خودتان تنظیم خواهید کرد. با „Next“ ادامه دهید. صفحه „Location“: نصب‌کننده موقعیت مکانی را از طریق اینترنت تشخیص داده و روی نقشه علامت می‌زند. „Region“ و „Zone“ را بررسی کنید؛ منطقه زمانی تعیین می‌کند که دسترسی‌های مهمان چه زمانی منقضی شوند و گزارش‌ها چگونه تاریخ‌گذاری شوند. سپس „Next“ را بزنید. صفحه „Keyboard“: طرح‌بندی کیبورد کنسول خود را انتخاب کنید، مثلاً „English (US)“ یا „German“. در پایین می‌توانید آن را تست کنید. سپس „Next“ را بزنید. صفحه „Partitions“: گزینه „Erase disk“ را انتخاب کنید. دیسک مجازی خالی است و نصب‌کننده تمام پارتیشن‌ها را خودش ایجاد می‌کند. در زیر „After“ نتیجه را می‌بینید: یک پارتیشن کوچک EFI و سیستم روی باقی‌مانده 200 گیگابایت. با „Install“ نصب شروع می‌شود. صفحه „Install“: سیستم روی هارد دیسک کپی می‌شود. نوار پیشرفت حدود ده تا پانزده دقیقه طول می‌کشد. اجازه دهید ماشین مجازی کار خود را انجام دهد. صفحه „Finish“: پیام „All done.“ یعنی نصب تمام شده است. „Restart now“ تیک‌خورده باقی می‌ماند — با „Done“ ماشین مجازی ری‌استارت شده و این بار از روی هارد دیسک بالا می‌آید. در اولین راه‌اندازی، KONNECT+ OS حالت شبکه را برای eth0 (آداپتور WAN) می‌پرسد. „Current IP“ آدرسی را که آداپتور از طریق DHCP دریافت کرده نشان می‌دهد. برای شروع، „DHCP“ را انتخاب کنید؛ IP مدیریتی ثابت را بعداً به راحتی در کنسول تنظیم می‌کنید. کسانی که می‌خواهند آدرس ثابت را بلافاصله اختصاص دهند، „Static“ را انتخاب کرده و IP، ماسک شبکه، Gateway و DNS را وارد کنند. „DHCP Success“: کنسول آدرس IP اختصاص‌یافته و آدرس پلتفرم را نشان می‌دهد: http://<ip>/platform. این آدرس را یادداشت کنید. ماشین مجازی کنسول را در حالت Kiosk باز می‌کند: „Welcome to KONNECT+“. همین صفحه از هر کامپیوتری در شبکه مدیریت از طریق https://<ip>/platform قابل دسترسی است.
اولین ورودکنسول و لایسنساولین ورودباز کردن کنسول، تغییر رمز عبور، وارد کردن لایسنس. بعد از نصب، سه کار کوچک باقی مانده است. در Hyper-V، فایل ISO را خارج کنید: „Settings“، „DVD Drive“، „None“. هارد دیسک در ترتیب بوت „Firmware“ در بالاترین جایگاه قرار دارد و عملیات شروع خودکار فعال است. صفحه „DVD Drive“ این‌گونه است: „Media“ را روی „None“ قرار دهید و با „OK“ تأیید کنید. و در بخش „Firmware“، در „Boot order“: „Hard Drive“ را با „Move Up“ به بالا منتقل کنید. کنسول آدرس IP ماشین مجازی را نشان می‌دهد. از شبکه مدیریت به آدرس https://<ip>/platform بروید، با اطلاعات حساب وارد شوید و بلافاصله رمز عبور را تغییر دهید. این کنسول Konnect Access است. گام‌های نخست: در بخش „Network“، آی‌پی مدیریتی استاتیک و VLANهای مهمان را وارد کنید، در بخش „License“ کلید را از حساب کاربری مشتری وارد کرده و سپس PMS را متصل کنید. هر بخش در ارائه آنلاین به صورت گام‌به‌گام توضیح داده شده است.
چک‌لیست شبکهقبل از شروع کارنه بررسی پیش از راه‌اندازیاین موارد از نه مورد از ده درخواست پشتیبانی جلوگیری می‌کنند. در پایان، چک‌لیست شبکه را بررسی کنید. پیش از آنکه اولین مهمانان آنلاین شوند، این نه مورد را مرور کنید. سمت مهمان: فقط یک سرور DHCP در شبکه مهمان وجود داشته باشد — یعنی Konnect Access. قابلیت DHCP را روی کنترلر وای‌فای برای این VLAN خاموش کنید. فقط VLANهای مهمان روی ترانک قرار بگیرند. MAC-Spoofing فعال و Guardها غیرفعال باشند. اکسس پوینت‌ها ترافیک را بدون تغییر و بدون Captive Portal اختصاصی عبور دهند. سمت WAN: یک آی‌پی مدیریتی استاتیک پس از نصب. اینترنت، DNS و NTP در دسترس باشند. در فایروال، دسترسی HTTPS 443 به کنسول فقط از شبکه ادمین و SSH فقط برای تیم IT مجاز باشد. PMS در دسترس باشد — Opera on-premise از طریق پورت 1521 یا IFC8 FIAS برای Opera Cloud. همچنین دسترسی خروجی HTTPS به konnect-plus.com برای به‌روزرسانی‌ها و بررسی لایسنس برقرار باشد. این هم از نصب Konnect Access روی Hyper-V. در صورت داشتن سوال، تیم پشتیبانی ما به شما کمک خواهد کرد — اطلاعات تماس در حساب کاربری شما موجود است.